Muzeum Dzwonów i Fajek mieści się w Wieży Zegarowej usytuowanej w centrum przemyskiej starówki. Wieża jest budowlą późnobarokowa, o wysokości 38 metrów, ośmiokondygnacyjną, z dwoma tarasami widokowymi. Powstała w latach 1775-1777 z przeznaczeniem na dzwonnicę greckokatolickiej cerkwi katedralnej. Po kasacie józefińskiej przeszła na własność miasta. Od początku XIX w. do 1907 roku była użytkowana jako strażnica. Wtedy dokonano jej pierwszej modernizacji i adaptacji: około 1820 roku zamontowano zegar, większej przebudowy dokonano po pożarze w 1863 roku, kiedy m.in. zdjęto hełm, prowadzono również remonty bieżące. Po utraceniu funkcji strażnicy Wieża powoli popadła w zaniedbanie, a prace modernizacyjne przeprowadzono dopiero w roku 1925. Część jej pomieszczeń użytkowano od tej pory na różne cele. Od roku 1983 Wieżą jest własnością Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej, które przeprowadziło jej remont i adaptację. Zasadniczych prac wraz z przystosowaniem do funkcji wystawienniczej dokonano w niej w latach 2000-2002. zaowocowały one utworzeniem Muzeum Dzwonów i Fajek. Ekspozycja dzwonów i fajek jest pierwsza tego typu w Polsce, a powstała właśnie w Przemyślu, gdyż ludwisarstwo i fajkarstwo to rzemiosło, z których słynęło i słynie nasze miasto w kraju i za granicą.

Na szczycie Wieży znajduje się taras, który jest najwyższym punktem widokowym w centrum miasta. Można z niego podziwiać przede wszystkim architekturę starego Przemyśla, tworzącą unikalny w skali europejskiej zespół architektoniczno-krajobrazowy. Miasto opływa malowniczo San z trzema mostami łączącymi Stare Miasto z dzielnicą Zasanie, otaczają wzgórza z leżącymi na ich zboczach osiedlami, a w dali skupiska roślinności akcentują forty Twierdzy Przemyśl z I wojny światowej.

Na tarasie Wieży Zegarowej znajduje się panoramiczna luneta widokowa (na monetę). Ustawiona jest ona w miejscu, które  pozwala odwiedzającym Muzeum Dzwonów i Fajek podziwiać i cieszyć się pięknymi widokami rozpościerającymi się z Wieży.

Patrząc od północnego wschodu w prawo dostrzegamy kolejno m.in. barokowy kościół reformatów i dworzec kolejowy. Uwagę zwraca bożnica z początku XX w., zaś w bezpośrednim sąsiedztwie Muzeum Dzwonów i Fajek gmach dawnego Wyższego Greckokatolickiego Seminarium Duchownego. Zza wysokiego ceglanego muru widać neogotycką wieżę kościoła ss. karmelitanek, zaś niżej znajduje się kościół oo. karmelitów z 1. tercji XVII wieku. Przy ul. Franciszkańskiej znajduje się kolejna świątynia oo. franciszkanów z 3. ćwierci XVIII wieku, a na jego tyłach kościół pojezuicki, obecnie katedra greckokatolicka. Bliżej zwraca uwagę eklektyczny budynek, w którym mieści się Muzeum Narodowe Ziemi Przemyskiej. Nad rynkiem wznosi się dzwonnica katedralna z 1764 i 1907 r., zaś obok niej katedra z gotyckim prezbiterium. Ponad katedrą widać attyki baszt zamku kazimierzowskiego. Na północny zachód, u podnóża Wieży rozciąga się plac Berka Joselewicza, na którym staje nowy gmach Muzeum. Obrazu miasta dopełniają wieże cerkwi oo. bazylianów i oo. salezjanów po drugiej stronie Sanu. Widok ten utwierdza opinię, iż Przemyśl jest jednym z najpiękniejszych miast Polski.